افعال معین و نمایش نمود در زبان فارسی
در دستورهای فارسی برخلاف مقوله های دستوریِ «زمان» و «وجه»، به مقولۀ مهم «نمود» توجه کمتری شده است. طبق تعریف، کلیۀ امکانات دستوری که برای بیان این سه مقوله در زبان ها مورد استفاده قرار می گیرد، «معین» نامیده می شود. معین ها از رهگذر فرایند معینشدگیِ افعال قاموسی به وجود میآیند. معین شدگی از انواع فرایند کلی دستوری شدگی است. معمولاً امکانات دستوری حاصل از معینشدگی به صورت کلمۀ نقشی، واژه بست و وند تصریفی هستند. از میان این سه صورت، کلمات نقشی و واژه بست ها در مقام افعال معین جای می گیرند. موضوع اصلی این مقاله افعال معینی است که بیانگر مفهوم نمود هستند. در این راستا نمودهای ناقص، کامل، تقریب و آغازی مورد بررسی قرار می گیرد. شواهدی که اینجا عمدتاً از فارسی جدید ارائه می کنیم مبیّن دو نکتۀ بسیار مهم است: اول اینکه فعل معین در عینحال میتواند چند نقش دستوری داشته باشد، و دوم اینکه دو یا چند فعل معین میتوانند نقش دستوری یکسانی داشته باشند.
مهرداد نغزگوی کهن
(منبع: دانشگاه گیلان، مجله ادب پژوهی ، جلد ۲، شماره ۱۴، ص۹۳-۱۱۰)
توجه مهم! ضمن تقدیر از نویسندگان ارجمند، درج چکیده مقالات در این تارنما به مفهوم تایید کامل آنان نمی باشد!
***** "نشر نخعی" (عان) خدمتگزار نسل نواندیش *****
www.NakhaeiPress.com / این نشانی پست الکترونیک دربرابر spambot ها و هرزنامه ها محافظت می شود. برای مشاهده آن شما نیازمند فعال بودن جاواسکریپت هستید
09153156411 – 09394306411
8653261 (0511) مشهد الرّضا (ع)
شما عزیزان نیز می توانید چکیده مقالات و پایان نامه و مطالب جالب و خواندنی خود را جهت استفاده دیگران به این سایت ارسال فرمایید تا با نام خودتان درج گردد! با سپاس (عان)
| < قبلی | بعدی > |
|---|